FLORIAN KOLHAMMER - art since the turn of the 20th century

bureau met fauteuil Hans Bolek August Ungethüm 1913

Het meubilair in deze buitengewone studeerkamer werd in 1913 ontworpen door Hans Bolek, een uiterst getalenteerde leerling van de legendarische Josef Hoffmann, en werd op indrukwekkende wijze gepresenteerd op de beroemde Wintertentoonstelling van het Oostenrijkse Museum voor Kunst en Industrie (ÖMKI) in 1913/1914, samen met een woonkamer. Het meesterlijke vakmanschap werd uitgevoerd door August Ungethüm, die ook door Hoffmann was opgeleid en bekend stond om zijn uitstekende vakmanschap. Internationale interieurmagazines en dagbladen prezen de kamer destijds om zijn baanbrekende stijl en vakmanschap, waardoor hij ver buiten de grenzen van Oostenrijk aandacht en erkenning kreeg. De volledige studie werd op 6 november 1913 aangekocht door de toenmalige minister van Openbare Werken, baron Ottokar Trnka von Laberon, wat de hoge culturele en politieke waarde ervan nog eens extra onderstreept. Het werk van Hans Bolek tijdens zijn opleidingsperiode omvat slechts enkele complete kamerinrichtingen, wat dit ensemble tot een uitzonderlijk zeldzaam en kunsthistorisch belangrijk getuigenis van de Weense art nouveau maakt. Het meubilair wordt gekenmerkt door een helder, elegant ontwerp dat sterk beïnvloed is door de stijl van Josef Hoffmann. Bijzonder opmerkelijk is de harmonieuze combinatie van strikt geometrische vormen met vloeiende bloemenelementen – twee schijnbaar tegenstrijdige stijlen die Bolek met bijzondere gevoeligheid en vaardigheid in esthetische harmonie bracht. Deze stilistische synthese benadrukt het streven van de Weense art nouveau naar een combinatie van esthetische puurheid, decoratieve expressiviteit en functionele helderheid.

bijzettafel Joseph Maria Olbrich & Josef Hoffmann ca. 1900

Deze elegante secessionistische bijzettafel werd rond 1900 ontworpen door twee invloedrijke kunstenaars van het Weense modernisme: Joseph Maria Olbrich en Josef Hoffmann. Het ontwerp van het tafelblad door Olbrich werd voor het eerst gepubliceerd in 1899 in “Ideen von Olbrich”. Het karakteristieke ornament werd oorspronkelijk door Hoffmann ontworpen als decoratieve fries voor de vijfde Secession-tentoonstelling en gedocumenteerd in het tijdschrift “Ver Sacrum” (1900). Het is zeer waarschijnlijk dat dit meubelstuk speciaal voor deze tentoonstelling is gemaakt. Bijzonder opmerkelijk zijn de originele ontwerptekening van Olbrich en het ornament van Hoffmann. De uitzonderlijke kwaliteit en karakteristieke beslagstukken wijzen sterk op een productie door het beroemde Weense kunstmeubelatelier Portois & Fix, dat bekend staat om talrijke ontwerpen in verband met de Weense Secession, voornamelijk van Hoffmann.

vitrinetafel Hans Bolek August Ungethüm 1913

Het meubilair in deze buitengewone studeerkamer werd in 1913 ontworpen door Hans Bolek, een uiterst getalenteerde leerling van de legendarische Josef Hoffmann, en werd op indrukwekkende wijze gepresenteerd op de beroemde Wintertentoonstelling van het Oostenrijkse Museum voor Kunst en Industrie (ÖMKI) in 1913/1914, samen met een woonkamer. Het meesterlijke vakmanschap werd uitgevoerd door August Ungethüm, die ook door Hoffmann was opgeleid en bekend stond om zijn uitstekende vakmanschap. Internationale interieurmagazines en dagbladen prezen de kamer destijds om zijn baanbrekende stijl en vakmanschap, waardoor hij ver buiten de grenzen van Oostenrijk aandacht en erkenning kreeg. De volledige studie werd op 6 november 1913 aangekocht door de toenmalige minister van Openbare Werken, baron Ottokar Trnka von Laberon, wat de hoge culturele en politieke waarde ervan nog eens extra onderstreept. Het werk van Hans Bolek tijdens zijn opleidingsperiode omvat slechts enkele complete kamerinrichtingen, wat dit ensemble tot een uitzonderlijk zeldzaam en kunsthistorisch belangrijk getuigenis van de Weense art nouveau maakt. Het meubilair wordt gekenmerkt door een helder, elegant ontwerp dat sterk beïnvloed is door de stijl van Josef Hoffmann. Bijzonder opmerkelijk is de harmonieuze combinatie van strikt geometrische vormen met vloeiende bloemenelementen – twee schijnbaar tegenstrijdige stijlen die Bolek met bijzondere gevoeligheid en vaardigheid in esthetische harmonie bracht. Deze stilistische synthese benadrukt het streven van de Weense art nouveau naar een combinatie van esthetische puurheid, decoratieve expressiviteit en functionele helderheid.

olieverfschilderij “Ein Regentag” Rudolf Quittner ca. 1904

De impressionist Rudolf Quittner, geboren in 1872, was een Oostenrijkse landschaps- en genreschilder die een virtuoos was in het vastleggen van de effecten van lucht en licht op doek. Hij studeerde eerst schilderkunst aan de Academie voor Schone Kunsten in Wenen en werd later student aan de Académie Julian in Parijs, waar hij zich intensief toelegde op het schilderen van landschappen. Quittner was een leerling van Camille Pissarro en Alfred Sisley en werd niet alleen geïnspireerd door Claude Monet, maar ook door hem gepromoot. Hij reisde voor zijn studie door bijna heel Europa, het Oosten en Noord-Amerika en woonde vanaf 1901 in de zomer in Parijs en bracht de winters door in Wenen.

Tafelmodel knuppel Josef Hoffmann Thonet ca. 1912

Olieverfschilderij Jean Dufy bloemstilleven 1927 gesigneerd en gedateerd

Art Nouveau paneel “Nimf bij de fontein” Georg Klimt ca. 1900

Hoofd sculptuur Franz Hagenauer Werkstätte Hagenauer Wien eind jaren 1970