Galerie Charles Ratton & Guy Ladrière
Over ons
Galerie Charles Ratton en Guy Ladière is al ongeveer veertig jaar gevestigd in de "Carré Rive Gauche", eerst aan de Rue de Beaune en vervolgens aan de Quai Voltaire 11, maar bevindt zich al tientallen jaren op de rechteroever, aan de Rue de Marignan 14.
Charles Ratton begon zijn carrière na de Eerste Wereldoorlog en verwierf al snel een internationale reputatie als handelaar en expert in zowel middeleeuwse als primitieve kunst. Hij werkte ook nauw samen met hedendaagse kunst en organiseerde in 1936 de eerste "Surrealistische Tentoonstelling van Objecten".
Samen met Guy Ladière strekt de interesse van de galerie zich uit tot de renaissance en barok, waaronder sculpturen, kunstvoorwerpen, schilderijen en tekeningen. Deze interesses worden gedeeld door zijn dochter Sandrine, die zich in 2001 bij de galerie voegde.
De galerie heeft regelmatig deelgenomen aan de Biënnale des Antiquaires in Parijs en de Foire Internationale des Antiquaires de Belgique in Brussel. Al jarenlang organiseert de galerie tentoonstellingen van sculpturen, schilderijen en tekeningen in haar uitgebreide pand aan de Quai Voltaire.
De galerie neemt al sinds haar oprichting deel aan de tentoonstellingen over Schone Kunsten in Parijs.
Producten en diensten
Vase à deux anses
FRANKRIJK 16e eeuw Zwart marmer H: 54 cm; diameter: 13 cm
Josse François Joseph Leriche (Mons, 1738 – 1812), attribué à Famille chinoise Terre-cuite avec une patine argentée ; hauteur : 26 cm ; largeur : 34 cm ; profondeur : 13 cm
Josse Leriche werd geboren in 1738 in Bergen, België, in de provincie Henegouwen. Na een opleiding bij Etienne Falconet (1716-1791) trad hij in 1757 in dienst bij de porseleinfabriek van Sèvres als beeldhouwer, een functie die hij tot 1768 bekleedde. Daarna werd hij modelleur en in 1780 bekleedde hij de functie van hoofdbeeldhouwer voor de rest van zijn carrière (tot 1801). Drieënveertig jaar dienst bij de Koninklijke Porseleinfabriek stelden hem in staat zijn vaardigheden in het modelleren te ontwikkelen. Deze prachtige terracotta groep met een zilveren patina is daar een zeer goed voorbeeld van. Het beeldt een Chinese man, zijn vrouw en hun kind af, die zich vastklampen aan de jurk van zijn moeder. Aan hun voeten pikken kippen de granen. Moeten we dit zien als een allegorie van de vruchten van een huwelijk, die graan produceren dat het huishouden voedt? Dat is niet zeker. In de Sèvres-fabriek ontwikkelde Leriche een reeks figuren en scènes die verband hielden met het theater, een zeer populaire bezigheid in het laatste kwart van de 18e eeuw. Hij vertolkte daarbij niet zelden grote acteurs zoals Préville in de rol van Figaro. Onze groep is eerder geïnspireerd door de mode voor porselein die gedurende de 18e eeuw heerste, met name vanaf de jaren 1730, in het kielzog van Christophe Huet (1700-1759) decoraties voor het kasteel van Chantilly (1737), met de verspreiding van modellen gegraveerd door François Boucher (1703-1770), Gabriel Huquier (1695-1772) en de serie gegraveerd door Jean-Baptiste Pillement (1728-1808). De terracotta groep die we presenteren, lijkt op een andere soortgelijke groep die op 15 november 1984 bij Christie's werd verkocht (lot 318). Het was gesigneerd en gedateerd: "j. Leriche fec. 1785", wat ons in staat zou stellen ons werk rond die datum te dateren. Het onderwerp zou geïnspireerd kunnen zijn door de karikaturen voor het Chinese wandtapijt, ontworpen door François Boucher om als wandtapijt te worden uitgevoerd in de fabriek van Beauvais.
PIETRO della VECCHIA (Vicence 1603- Venise 1678) HERACLITE Huile sur toile (rentoilage ancien) Hauteur : 97, 5 cm Largeur : 70 cm
Pietro della Vecchia is een van de belangrijkste figuren uit de zeventiende-eeuwse Venetiaanse schilderkunst. Zijn overvloedige oeuvre bestrijkt alle onderwerpen, waaronder religie, geschiedenis, gender en zelfs figuren. Zijn eerste gedateerde werk dateert uit 1620 en toont de invloed van Carlo Saraceni en Jean Leclerc, die een clair-obscur naar Venetië brachten dat ze hadden geërfd uit hun jaren in de Caravaggistische beweging in Rome. Rond 1625 sloot hij zich aan bij het atelier van Padovanino (1588-1648), een voortzetter van de renaissancetraditie, en vooral van de stijl van Titiaan. Deze invloed zou een blijvende impact op hem hebben en leidde tot de productie van valse schilderijen van Giorgione of Titiaan, die hij verhandelde in partnerschap met zijn schoonvader, de schilder Nicolas Régnier (1591-1667). Onder invloed van de Genuese Bernardo Strozzi (1581-1644), die zich in Venetië had gevestigd, fleurde hij zijn palet op met levendige kleuren. Van 1640 tot 1674 maakte hij de modellen voor de mozaïeken voor de Basiliek van San Marco en vervolgens diverse grote religieuze cycli voor Venetië, Treviso en andere kerken in de regio Veneto. De oude filosoof, pessimistisch en melancholisch, Heraclitus wordt vaak samen met Democritus afgebeeld, treffend weergegeven door Della Vecchia in een schilderij dat qua formaat sterk lijkt op het onze (96,5 x 73 cm, privécollectie in Parijs, nr. 123 van de oeuvrecatalogus van de kunstenaar, uitgegeven door Bernard Aikema; Pietro della Vecchia en het erfgoed van de Renaissance in Venetië, Florence, 1990), tot het punt dat men geneigd is het als een pendant van ons schilderij te zien.