Galerie Marc Maison
Over ons
Galerie Marc Maison, gespecialiseerd in meubels en decoratieve kunst uit de 19e eeuw en monumentale architecturale elementen, staat internationaal bekend om zijn zeldzame stukken (de fontein van Tourny in Bordeaux, die momenteel voor het Parlement van Quebec staat, een historische loden fontein uit de eerste inrichting van de tuinen van het kasteel van Versailles, enz. De geschiedenis en de rijkdom van het decor (schouwen, fonteinen, houtwerk, glas-in-loodramen, trumeaus, tuinantiquiteiten...) vormen de kern van de expertise van de galerie. Marc Maison hecht veel waarde aan de erkenning van het beroep van antiquair en richtte daarom de ‘Association de Défense et de Promotion des Puces de Saint-Ouen’ op, die werd geklasseerd als ‘Zone de Patrimoine Architectural Urbain et Paysager’ (zone van stedelijk en landschappelijk architecturaal erfgoed). Deze onderscheiding, vergelijkbaar met die van historische monumenten, beschermt een erfgoed dat uniek is in Europa.
Opgericht: 1988
Specialisaties
Meubels en designobjecten uit de 19e eeuw. Wereldtentoonstellingen van 1851 tot 1900.
Verenigingen
CNES Chambre Nationale des Experts spécialisés en objets d'Art et de collection (Nationale Kamer van Deskundigen gespecialiseerd in kunstvoorwerpen en verzamelobjecten), CEFA Compagnie des Experts Français en Antiquités (Vereniging van Franse Deskundigen in Antiquiteiten)
Beurzen
Biennale des Antiquaires - Parijs, Shanghai Art Fair, Moscow World Fine Art Fair - BRAFA
Producten en diensten
Chimerisch dressoir
Deze imposante dressoirkast in gebeeldhouwd notenhout is een hoogstandje van artistieke inventiviteit en technisch vernuft. Dit uitzonderlijke stuk, dat dicht aanleunt bij de Toscaanse neorenaissanceproductie uit de tweede helft van de 19e eeuw, combineert op briljante wijze renaissance-elementen met duivelse iconografie. De vierhoekige sokkel rust op vijf poten en heeft een geprofileerde plint en drie hoge antropomorfe poten die het bovenwerk ondersteunen. Het achterpaneel is versierd met rozetten in bas-reliëf. Twee rijen van vier rijkelijk gebeeldhouwde laden zijn boven elkaar geplaatst. Het tweede niveau, dat iets naar achteren is geplaatst, dient als basis voor de naast elkaar geplaatste deuren, die worden gescheiden door een vrouwelijke sculptuur in een nis. Ook de zijposten zijn versierd: schotelmotieven, ijzeren handgrepen, chimeren en vrouwelijke sculpturen in de hoeken. Dit dressoir met fantastische accenten wordt bekroond door een fries met scènes uit het Oude Testament. Een kroonlijst in antieke stijl vormt de bekroning van het geheel. Op de vleugels zijn twee monsters afgebeeld: het eerste in het midden van het roosvenster, het tweede in het midden onderaan. Ze kunnen worden vergeleken met de figuur op het kapiteel van de monumentale bank in notenhout, gemaakt door Giovanni Sammicheli tussen 1895 en 1897, of met die welke de onderrand van het frame van Egisto Gajani siert, gebeeldhouwd in Florence in 1871. In het midden van het bovenste deel van het dressoir vertoont een monsterlijk hoofd met slangen als snorren vergelijkbare trekken. De helse reeks rozetten, beschreven door sterk geïndividualiseerde gezichten, mondt uit in een tweezijdige hellepoot die klaarstaat om gekwelde zielen te verslinden. In de traditie van de gotische beeldhouwers illustreert de kunstenaar de dreiging van de eeuwige verdoemenis die op alle mensen rust, ongeacht hun rang of rijkdom.
Giuseppe MAGGIOLINI (1738 – 1814) (Entourage van) paar neoklassieke commodes met inlegwerkversieringen die een “Vertrek voor de jacht” en een “Terugkeer van de jacht” voorstellen.
Dit opmerkelijke paar commodes is representatief voor het werk van meubelmaker G. Maggiolini. Ze zijn uitgevoerd in neoklassieke stijl en geïnspireerd op Franse meubels, met de sobere lijnen die kenmerkend zijn voor de Lodewijk XVI-stijl, maar voorzien van een verfijnd en delicaat inlegwerk over het hele oppervlak en met name op de fronten van de twee laden zonder dwarsbalk. Voor de inlegversiering van deze commodes heeft de meubelmaker gekozen voor afbeeldingen van personen in citroenboomhout, gekleed en gekapt volgens de mode van de tweede helft van de 18e eeuw, in galante taferelen, omlijst door friezen van driehoeken en chevrons in pruimen- en kersenhout. Elke achtergrond is in twee delen verdeeld: een vloer die is nagebootst met een trompe-l'oeil van kubussen, gemaakt van drie verschillende houtsoorten, namelijk rozenhout, ebbenhout en met tabak gekleurd esdoornhout, en een achtergrondmuur van brede chevrons van pruimenhout, een houtsoort die voor het grootste deel van de achtergronden van onze commodes is gebruikt. In elke hoek bevinden zich vierkante rozetten. De poten zijn versierd met een fineerlaag van rozenhout in visgraatmotief en een verbindingsstuk in de vorm van een rozet van citroenboom op een achtergrond van Honduras palissander, waarvan de nerven van de bloem met inkt zijn geschilderd. De taps toelopende poten zijn ook versierd met inlegwerk van beuken-, plataan- en haagbeukenhout. Op de voorkant van een van de twee dressoirs is een scène te zien waarin de jacht begint, terwijl op het andere dressoir de terugkeer van de jacht wordt afgebeeld. Bovendien is elk dressoir voorzien van een geschulpte schort met een inlegwerk van citroenboomhout met een motief van acanthusbladeren en bloemen, waarbij ook hier de nerven met inkt zijn geschilderd. Vergulde bronzen medaillons met de gezichten van Romeinse keizers, gekroond met laurierbladeren, sieren het inlegwerk van de fronten, waarbij het middelste medaillon ook dienst doet als slot.
Prosper LECOURTIER (naar) - “Brullende leeuwen”, paar stenen tuinbeelden
Dit belangrijke paar tuinbeelden stelt twee brullende leeuwen voor, uitgehouwen in steen, gemaakt naar het beroemde model van de dierensculptuur Prosper Lecourtier. * Afgebeeld in beweging, met een open hol dat ons een krachtige brul laat vermoeden, worden deze leeuwen op realistische wijze weergegeven. Ze rusten op sokkels met kronkels. Prosper Lecourtier is een dierenbeeldhouwer, geboren in 1851 in de regio Meuse. Hij was een leerling van Emmanuel Frémiet aan de Ecole des Beaux-Arts in Parijs en erfde van zijn meester een sterke voorliefde voor wilde dieren. Het model van de brullende leeuwen is het bekendste model van Prosper Lecourtier, dat vele malen in brons is uitgebracht. Er is ook een bronzen versie van deze leeuw in het Museum voor Kunst en Archeologie in Guéret. Het is veel zeldzamer om deze brullende leeuwen uit steen gehouwen te zien, zoals bij onze tuinbeelden. Het enige andere bekende voorbeeld is een marmeren versie die het Parque Ibirapuera in São Paulo, Brazilië, siert. De grote nieuwigheid van onze leeuwen is het ontwerp in paren, symmetrisch, wat vrij origineel lijkt.