Chimerisch dressoir

Deze imposante dressoirkast in gebeeldhouwd notenhout is een hoogstandje van artistieke inventiviteit en technisch vernuft. Dit uitzonderlijke stuk, dat dicht aanleunt bij de Toscaanse neorenaissanceproductie uit de tweede helft van de 19e eeuw, combineert op briljante wijze renaissance-elementen met duivelse iconografie. De vierhoekige sokkel rust op vijf poten en heeft een geprofileerde plint en drie hoge antropomorfe poten die het bovenwerk ondersteunen. Het achterpaneel is versierd met rozetten in bas-reliëf. Twee rijen van vier rijkelijk gebeeldhouwde laden zijn boven elkaar geplaatst. Het tweede niveau, dat iets naar achteren is geplaatst, dient als basis voor de naast elkaar geplaatste deuren, die worden gescheiden door een vrouwelijke sculptuur in een nis. Ook de zijposten zijn versierd: schotelmotieven, ijzeren handgrepen, chimeren en vrouwelijke sculpturen in de hoeken. Dit dressoir met fantastische accenten wordt bekroond door een fries met scènes uit het Oude Testament. Een kroonlijst in antieke stijl vormt de bekroning van het geheel.
Op de vleugels zijn twee monsters afgebeeld: het eerste in het midden van het roosvenster, het tweede in het midden onderaan. Ze kunnen worden vergeleken met de figuur op het kapiteel van de monumentale bank in notenhout, gemaakt door Giovanni Sammicheli tussen 1895 en 1897, of met die welke de onderrand van het frame van Egisto Gajani siert, gebeeldhouwd in Florence in 1871. In het midden van het bovenste deel van het dressoir vertoont een monsterlijk hoofd met slangen als snorren vergelijkbare trekken. De helse reeks rozetten, beschreven door sterk geïndividualiseerde gezichten, mondt uit in een tweezijdige hellepoot die klaarstaat om gekwelde zielen te verslinden. In de traditie van de gotische beeldhouwers illustreert de kunstenaar de dreiging van de eeuwige verdoemenis die op alle mensen rust, ongeacht hun rang of rijkdom.