Ernest FAUT (Gand, 1879 – Louvain, 1961) Orphée et Eurydice s’envolant avec Pégase

Ernest Faut volgde zijn opleiding aan de Brusselse Academie bij de symbolistische schilder Constant Montald en vervolgens aan de Leuvense Academie bij de beeldhouwer Constantin Meunier. Zijn werken, getekend door melancholie, vertonen allemaal een krachtige techniek, gemoduleerd door een delicaat en gevoelig chromatisch palet In de jaren 1930 bestond zijn werk voornamelijk uit symbolistische taferelen in art nouveau-stijl. t Faut tentoongesteld in verschillende Belgische musea, met name het Museum voor Schone Kunsten in Gent en het Museum voor Schone Kunsten in Leuven. Deze uitzonderlijke reeks van vier monumentale tekeningen, uitgevoerd met een verfijnde en delicate techniek, wordt voor het eerst getoond en vertelt het tragische liefdesverhaal van Orpheus en Eurydice. Dit verhaal, dat door de eeuwen heen talloze kunstwerken, muziek en literatuur heeft geïnspireerd, symboliseert de kracht van de liefde, de pijn van verlies en de kwetsbaarheid van het menselijk bestaan. Doordrongen van het esoterische idealisme van Jean Delville, kiest Faut er hier voor om de mythe te herinterpreteren vanuit een Bijbels perspectief. Elegant en androgyn, weerspiegelen zijn neo-Griekse figuren een zoektocht naar spiritualiteit en eeuwigheid. Hun slangachtige lichamen oscilleren tussen zuiverheid en sensualiteit. Gedragen naar de hemel door Pegasus, kroont Eurydice hier treurig haar geliefde. Als wit, gevleugeld en goddelijk paard belichaamt Pegasus vrijheid en verheffing, zijn vleugels stellen hem in staat om boven aardse zorgen uit te stijgen en spirituele hoogten te bereiken. Pegasus, vaak geassocieerd met de Muzen, wordt ook beschouwd als een symbool van poëtische inspiratie en creativiteit. Zijn witte jas symboliseert zuiverheid en onschuld. Als onsterfelijk wezen vormt het een symbool van transcendentie. Deze iconografie maakt deel uit van de ontwikkeling van een kunst die wordt omschreven als idealistisch, dicht bij het symbolisme.