Le Cloître de l'Art
Over ons
Le Cloître de l’Art, opgericht in 2021 door Salomé Fischer (lid van SLAM en SNCAO-GA, winnaar van de Marcusprijs in 2025), is een Parijse galerie gevestigd aan de rue de Grange Batelière 16, in het 9e arrondissement, in het hart van de wijk Art Drouot, die ze deelt met galerie Artwins. Een warme en tijdloze ruimte waar
oude kunst en moderniteit samenkomen en onze clientèle een oase van schoonheid en gratie biedt.
Met een symbolistische en mystieke geest presenteert galerie Cloître de l’Art een selectie tekeningen en gravures, schilderijen en kunstvoorwerpen, voornamelijk uit de 19e en 20e eeuw
(Maurice Chabas, Louis Janmot, Charles-Clos Olsommer, Victor Prouvé), die regelmatig worden gecombineerd met werk van hedendaagse kunstenaars die deze visie delen (Elen Bezhen, Harold Hermann, Sasha Katz, Stéphanie Montagut).
De poëtische vrolijkheid van de Liberty Art Nouveau-stijl, zorgvuldig en origineel vormgegeven, vermengt zich met de spiritualiteit van de School van Lyon en de Nabis, in contrast met de mysteries van het Frans-Belgische symbolisme en de folklore van de Slavische ziel.
De gepresenteerde werken zijn het resultaat van diepgaand vergelijkend onderzoek, waarbij een specifieke historische, literaire of stilistische context van de creatie wordt belicht. Galerie Cloître de l’Art promoot kunstenaars die soms in de vergetelheid raken en publiceert jaarlijks een of twee monografische of thematische catalogi ter gelegenheid van beurzen en tentoonstellingen, zoals: "Camille-Auguste Gastine, L'Avoté de la Line", "Symbolisme in het Vrouwelijke" en "Mystiek Bretagne".
De galerie neemt deel aan kunstbeurzen in Parijs, waaronder de Beurs voor zeldzame boeken en grafische kunsten in het Grand Palais en de Beurs voor moderne kunst op de Place de la Concorde. Ze neemt met genoegen deel aan de editie 2025 van de Antica Fine Art-beurs in Namen, België.
Producten en diensten
Arthur LAUBLIN (Mons, 1900 – Blaregnies, 1987) Ascension Lunaire
Arthur Laublin, een Belgische kunstenaar die rijp was voor herontdekking, schilder van allegorische taferelen en portretten, tekenaar en decorateur, begon zijn studie in 1919 aan de Academie van Bergen bij Émile Motte, Alfred Duriau en Louis Greuze. Hij voltooide zijn opleiding aan de Academie van Brussel bij Jean Delville, Constant Montald en Anto-Carte, drie belangrijke symbolistische schilders die een grote invloed op hem uitoefenden. Van 1925 tot 1961 doceerde hij grafische kunsten aan de Academie van Bergen en was hij lid van de groep Bon Vouloir. Vanaf 1914 ontwikkelde de groep uit Bergen zich tot een jonge kring, open voor alle vernieuwende stromingen en artistieke technieken. Hoewel hij geen lid was, beïnvloedde een tweede artistieke stroming Laublins carrière: de Nervia-groep, een zeer invloedrijke Waalse picturale beweging in de jaren 30, waarvan de naam verwijst naar de Nerviërs, een oude Gallische stam die zich tegen Caesar verzette. Begiftigd met evidente technische vaardigheid, verwierpen deze Waalse kunstenaars de avant-garde koste wat kost en pleitten in plaats daarvan voor een harmonieuze en idealistische kunst, die een figuratie tussen droom en werkelijkheid propageerde. De jonge Laublin schaart zich met dit idealistische schilderij achter de Nerviaanse traditie, zoals geïllustreerd door onze maanvrouw. Gehuld in een Botticelli-achtige bloemensluier met Magritte-achtige vogelblauwen, fascineert deze moderne Selène, met haar surrealistische modellering, door de vreemdheid van haar veelzijdige symboliek. Naast iconografie schuilt de kracht van het beeld in de aanwezigheid ervan. Laublin demonstreert dit door zijn chromatische palet virtuoos te moduleren van levendig blauw naar roze, in subtiele nuances van een zacht, dampig en wolkig wit. Met haar lange, golvende blonde haar en gesloten ogen verheft deze jonge schoonheid ons naar een dromerig hiernamaals.
Élisabeth SONREL (1874, Tours – 1953, Sceaux) Le Sommeil de la Vierge
Elisabeth Sonrel, geboren in de provinciale burgerij, kreeg haar eerste opleiding in Tours bij haar vader, Nicolas-Stéphane, en later in Parijs aan de Académie Julian onder Jules Lefèbvre, die haar voorliefde voor symbolistische vrouwenportretten beïnvloedde. Als bewonderaar van de Renaissance, en met name van Botticelli, exposeerde ze vanaf 1893 op de Salon, waar ze werken toonde die de geest van de Florentijnse meester volledig getrouw waren. Deze werken combineerden symbolistische, mystieke en allegorische elementen in een zacht, licht palet, met Mariabeelden en engelen afgebeeld in een vrij langgerekte stijl, in landschappen met bomen met langgerekte stammen en vereenvoudigd gebladerte. Ze behoorde echter niet tot de symbolistische beweging zelf en lijkt geen connectie te hebben gehad met kunstenaars zoals Alphonse Osbert of Maurice Denis. De invloed van de Engelse prerafaëlieten is eveneens duidelijk merkbaar. Helemaal aan het einde van de jaren 1890 evolueerde haar stijl naar art nouveau, met werken die soms aan Mucha deden denken, met sterk contrasterende kleuren. Onze aquarel is ofwel het werk dat op de Salon werd tentoongesteld, ofwel een voorbereidende versie. Saloncritici noemden het destijds zelfs een "grote aquarel". Hoewel onze tekening een respectabel formaat heeft, komt hij dan wel echt overeen met deze subjectieve beschrijving? t. Het schilderij "De slapende maagd" werd bekroond met de Henri Lehmann-prijs, een driejaarlijkse prijs van 3000 frank die door de Académie des Beaux-Arts wordt uitgereikt ter stimulering van de klassieke studies van een schilder jonger dan 25 jaar. De tekening werd door president Félix Faure voor persoonlijk gebruik aangekocht en, als teken van het succes ervan, werd hij destijds veelvuldig gereproduceerd. De Russische tsarina Alexandra Fjodorovna bezat ook een reproductie van onze aquarel, die in haar Mauve Kamer in het Tsarskoje Selo-paleis hing en die tijdens de Tweede Wereldoorlog verdween.
Ernest FAUT (Gand, 1879 – Louvain, 1961) Orphée et Eurydice s’envolant avec Pégase
Ernest Faut volgde zijn opleiding aan de Brusselse Academie bij de symbolistische schilder Constant Montald en vervolgens aan de Leuvense Academie bij de beeldhouwer Constantin Meunier. Zijn werken, getekend door melancholie, vertonen allemaal een krachtige techniek, gemoduleerd door een delicaat en gevoelig chromatisch palet In de jaren 1930 bestond zijn werk voornamelijk uit symbolistische taferelen in art nouveau-stijl. t Faut tentoongesteld in verschillende Belgische musea, met name het Museum voor Schone Kunsten in Gent en het Museum voor Schone Kunsten in Leuven. Deze uitzonderlijke reeks van vier monumentale tekeningen, uitgevoerd met een verfijnde en delicate techniek, wordt voor het eerst getoond en vertelt het tragische liefdesverhaal van Orpheus en Eurydice. Dit verhaal, dat door de eeuwen heen talloze kunstwerken, muziek en literatuur heeft geïnspireerd, symboliseert de kracht van de liefde, de pijn van verlies en de kwetsbaarheid van het menselijk bestaan. Doordrongen van het esoterische idealisme van Jean Delville, kiest Faut er hier voor om de mythe te herinterpreteren vanuit een Bijbels perspectief. Elegant en androgyn, weerspiegelen zijn neo-Griekse figuren een zoektocht naar spiritualiteit en eeuwigheid. Hun slangachtige lichamen oscilleren tussen zuiverheid en sensualiteit. Gedragen naar de hemel door Pegasus, kroont Eurydice hier treurig haar geliefde. Als wit, gevleugeld en goddelijk paard belichaamt Pegasus vrijheid en verheffing, zijn vleugels stellen hem in staat om boven aardse zorgen uit te stijgen en spirituele hoogten te bereiken. Pegasus, vaak geassocieerd met de Muzen, wordt ook beschouwd als een symbool van poëtische inspiratie en creativiteit. Zijn witte jas symboliseert zuiverheid en onschuld. Als onsterfelijk wezen vormt het een symbool van transcendentie. Deze iconografie maakt deel uit van de ontwikkeling van een kunst die wordt omschreven als idealistisch, dicht bij het symbolisme.
La Vierge au Papillon - Georges von Hoesslin (Budapest, 1851– Munich, 1923)
Georges von Hoesslin, een kosmopoliet en reiziger van geboorte, kwam uit een patriciërsfamilie in Augsburg. Hij werd geboren in Boedapest, waar zijn vader op zakenreis was, en groeide later op in de Verenigde Staten, waar zijn vader, Theodor, hem een commerciële opleiding gaf. In 1871, op twintigjarige leeftijd, begon hij in München met tekenen bij Alexander Strähuber aan de School voor Toegepaste Kunsten en de Academie voor Schone Kunsten. De progressieve monumentaliteit van zijn schilderkunst getuigt van een artistieke bevrijding. Zijn composities vallen op door hun ernst, soms sober, maar toch een melancholische en dromerige gevoeligheid. Ons schilderij, een symbolistisch meesterwerk, toont Maria in Majesteit, tronend op een gouden troon, een element ontleend aan zowel de Byzantijnse kunst als de Jugendstil. Gekleed in een lang rood gewaad met glinsterende, zijden draperieën, bedekt een witte doek haar hoofd en schouders. Met een tegelijk serieuze, tedere en melancholische uitdrukking houdt deze Madonna met heldere ogen een zwart boek op haar schoot, een verwijzing naar de Bijbel en de Tafelen der Wet, symbolen van kennis van de mysteries. Aan haar voeten, op het voetstuk, zit een naakt Christuskind met rood haar, dat haar een appel aanbiedt in zijn uitgestrekte linkerhand, zowel een echo van de verboden vrucht uit de Hof van Eden als een voorafbeelding van Christus' offer. Links fladdert een veelkleurige vlinder in het blauw, symbool voor de ziel en de Verrijzenis. Deze mysterieuze scène ontvouwt zich in een even etherisch berglandschap. De bovenste achtergrond, gedomineerd door diepdonkerblauwe bergtoppen, vormt een opvallend contrast met de gouden lucht, wat het heilige en de eeuwigheid oproept. Daaronder suggereert een zee van wollige wolken de hoogte van de twee figuren. Als ware epifanie overstijgt Zijn Maagd met Vlinder de religieuze iconografie en biedt een poëtische meditatie over de ziel, de kunst en de eeuwigheid.
Odon Moiret - Figure Mystique
Sculptor, architect, and medallist, Odön Moiret trained in Budapest, Vienna, and Brussels. From 1906 onwards, he participated in international exhibitions and later became a professor at the Polytechnic School of Budapest. The style and themes of his often Symbolist sculpture are directly influenced by the spirit of the Gödöllő School. Of all the artist colonies inspired by the ideals of John Ruskin and William Morris, the one at Gödöllő, near Budapest, was the closest to the principles of the Arts and Crafts movement. Transylvania was the primary source of inspiration for the Gödöllő artists, and their interior designs reflected a search for a new national art. Odön Moiret, aligned with this movement, produced numerous medals, friezes, sculptural decorative ensembles, and architectural projects. The Hungarian National Gallery in Budapest holds bas-reliefs, plaques, and more than one hundred sketches by this artist. Our pastel, shown in profile, echoes this body of work. The face, turned left in profile, depicts a figure with closed eyes conveying an expression of contemplation and religious fervor. Wrapped in an intense royal blue drape covering the head, the hands are joined or crossed on the chest in a gesture of prayer. The strong and dramatic color contrast outlines a glowing yellow halo, creating a radiant spiritual effect, while the dark background sprinkled with small stars evokes a night sky or cosmic space. In a rough and textured style, the artist uses vivid and bold colors with a strong line, giving the whole composition an emotional force and mystical intensity, at the crossroads between Symbolism and the Viennese Secession.